Το Επιστημονικό Μας Πρότυπο :
Η Θεωρία της Κλιμακούμενης Περιβαλλοντικής Προσβολής
Οι Τέσσερις Βαθμίδες Περιβαλλοντικής Προσβολής
Οικοτραυματισμός: Περιορισμένη και αναστρέψιμη περιβαλλοντική βλάβη, η οποία δύναται να αποκατασταθεί πλήρως με την έγ καιρη λήψη μέτρων.
Οικοβλάβη: Σοβαρή περιβαλλοντική υποβάθμιση που επηρεάζει ουσιωδώς φυσικούς πόρους ή οικοσυστήματα. Απαιτεί εκτεταμένες ενέργειες αποκατάστασης, ειδάλλως μπορεί να εξελιχθεί σε μη αναστρέψιμη καταστροφή.
Οικοκτονία: Εκτεταμένη, μακροχρόνια ή μη αναστρέψιμη καταστροφή που υπονομεύει θεμελιωδώς την οικολογική ισορροπία, τη βιοποικιλότητα και τα δικαιώματα των μελλοντικών γενεών.
Γεωκτονία: Η ανώτατη βαθμίδα προσβολής, όπου διαταράσσονται τα πλανητικά φυσικά συστήματα (κλίμα, ωκεανοί, βιογεωχημικοί κύκλοι) με παγκόσμιες συνέπειες.
Το ΕΙΑΑΔΠ έχει αναπτύξει και προτείνει διεθνώς ένα ενιαίο επιστημονικό και αξιολογικό πλαίσιο για την κατανόηση, την ταξινόμηση και την αντιμετώπιση των ανθρωπογενών επιπτώσεων στο φυσικό περιβάλλον. Βασική παραδοχή της θεωρίας αποτελεί ότι οι περιβαλλοντικές προσβολές δεν είναι ισοδύναμες. Συνεπώς, η αξιολόγησή τους απαιτεί μια αντικειμενική κλίμακα βαρύτητας, εφαρμόσιμη στην επιστημονική έρευνα, τη χάραξη δημόσιας πολιτικής, τη διοίκηση και το δίκαιο.
Τα τέσσερα κριτήρια αξιολόγησης
Η ταξινόμηση κάθε περιβαλλοντικής προσβολής βασίζεται σε τέσσερα
αντικειμενικά κριτήρια:
Σκοπός και Θεσμική Εφαρμογή
Η Θεωρία αποσκοπεί στη δημιουργία ενός κοινού νομικού και επιστημονικού λεξιλογίου, ικανού να διευκολύνει την τεκμηριωμένη λήψη αποφάσεων και τη διαμόρφωση αποτελεσματικών πολιτικών σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Η προστασία δεν εξαντλείται στην αποκατάσταση, αλλά απαιτεί την έγκαιρη αναγνώριση του βαθμού προσβολής, επιτρέποντας στην Πολιτεία να παρεμβαίνει αποφασιστικά πριν μια βλάβη καταστεί μη αναστρέψιμη.